Amanda woont met haar gezin in een klein kustdorp in Kaapstad. Haar dagen met Santiago, India, Isaiah en hun twee honden bestaan vaak uit surfboards, zanderige tassen en veel dingen die tegelijk gebeuren.

In deze editie van Een Wildride met vertelt Amanda hoe de oceaan het gezinsleven vormt, wat het ontdekken van de wereld voor haar gezin betekent en waarom een gemeenschap om je heen zo belangrijk is.

Naam / leeftijd / leeftijd van je kind(eren)

Amanda, 39 jaar. Santiago is 10, India is 5 en Isaiah is 1,5 jaar oud. Biscuit & Billy zijn 3 jaar en 8 maanden oud.

Vertel ons iets over jezelf

We wonen nu al 7 jaar in een klein kustdorp in Kaapstad en het is zo’n bijzondere plek die echt bij ons gezin past. Ik droom altijd graag van nieuwe plekken om met het gezin te wonen en te ontdekken, en van andere ervaringen, want de wereld heeft zoveel te bieden. En we hebben maar dit ene kostbare leven om al deze dingen te doen. Dus laten we zien wat er op ons pad komt.

Ik ben iemand die zich het meest levend voelt in de oceaan met mijn gezin. We houden ervan om samen te surfen. Daar voelen we ons thuis.

Daarnaast houden we ervan om op avontuur te gaan, de wereld rond te reizen en ons onder te dompelen in verschillende culturen, contact te maken met de mensen van het land en met de verhalen die zij met zich meedragen. Deze reis heeft mij diep nederig gemaakt, en mijn kinderen hebben levenslessen geleerd die veel verder gaan dan school.

Ik hecht ook veel waarde aan de eenvoudige, rustige momenten: vroege ochtenden, in de natuur zijn en gewoon volledig aanwezig zijn met mijn kinderen. Er is zoveel afleiding in de wereld en altijd iets anders om druk mee te zijn. Maar ik zoek naar aanwezigheid en oefen dit elke dag.

Wat was jouw wild ride?

Ik houd van het wilde leven dat we leiden. Vaak volledig bepakt met surfboards, twee honden, tassen om te dragen en een peuter die alle kanten op rent, kan het af en toe overweldigend voelen. Maar midden in alles voel ik me er zo diep dankbaar voor en zou ik deze chaos voor niets willen inruilen. Mijn kleintje dicht bij me kunnen houden in mijn Wildride drager terwijl ik de rest regel, betekent alles!

Wat is je favoriete plek voor een mini-avontuur met je kind?

We hebben een heel diepe band met de oceaan, die ons als gezin echt in balans brengt. We zijn allemaal graag in, op of onder het water. We houden ervan om samen te surfen en de kinderen en honden mee te nemen om de onderwaterkelpwouden te ontdekken, gewoon om ons verbonden te voelen met alles wat de oceaan te bieden heeft. Het is alsof je een nieuwe wereld onder water bezoekt. Onze band met de oceaan voelt bijna als een relatie van onvoorwaardelijke liefde. Ze reset ons, kalmeert ons of versterkt onze vreugde. Alsof ze ons zenuwstelsel reguleert. Het leven kan af en toe uitdagend zijn, maar mijn kinderen toegang geven tot dat soort rust, verbinding en waardering is het grootste cadeau dat ik kan geven.

Wat zit er in je tas?

Helaas ben ik niet echt een georganiseerd tassenmens, en het hangt ervan af waar we naartoe gaan, maar meestal zit er altijd in: mijn Wildride, arnica, fruit of een snack, water, een verhalenboek, potloden en tekenpapier. Er zit bijna altijd iets in dat met de oceaan te maken heeft, schelpen of kleine schatten die de kinderen per se mee naar huis wilden nemen. Soms is het een krab, maar vaak bestaat mijn tas vooral uit zand.

Hoe ziet jouw perfecte weekend met je gezin eruit?

Ons perfecte weekend is altijd een balans van een beetje van alles, omdat iedereen in het gezin een sterke wil en eigen behoeften heeft, haha. Maar een perfecte weekend-roadtrip zou gevuld zijn met goede golven in de ochtend, het ontdekken van kleine pareltjes van stadjes onderweg, een paardrijtocht in de bergen en samen eten rond het vuur. En als onze honden Biscuit en Billy niet bij ons zijn, voelen we ons nooit compleet. Dus zij moeten er overal bij zijn!

Wat is je favoriete nummer voor een leuke wandeling of rit met je kind?

Op dit moment neemt mijn 10-jarige de muziek over met The Offspring. De tienertijd komt eraan.

Als je een dag vrij had alleen voor jezelf, hoe zou je die besteden?

Ik zou mijn oude rode Land Cruiser nemen en op roadtrip gaan naar de wilde landschappen van de Karoo hier in Zuid-Afrika. Ik houd van het gevoel dat je een stap terug in de tijd zet. Mijn gedachten dwalen vaak af naar de jaren 70. Misschien houd ik daarom zo veel van oude dingen. Ze hebben zoveel echtheid en karakter. Een tijdmachine zou geweldig zijn! Haha. Maar voor mij draagt een roadtrip in de Karoo een gevoel van volledige vrijheid en diepe dankbaarheid met zich mee. Het inspireert me, brengt me terug bij mezelf en herinnert me eraan wie ik ben. En dat is soms zo nodig.

Wat heeft je het meest verrast aan het ouderschap?

Er is een tekst die al die gevoelens beschrijft. ‘Ze zingt, niet om de zeelieden te roepen, maar om zichzelf gezelschap te houden. Onder het gewicht van het waken vertelt niemand je hoe eenzaam het kan zijn om de hele oceaan te zijn voor iemand die klein is.’ Wij als moeders dragen zo’n gewicht op onze schouders om alles alleen te moeten doen. En soms kan het midden in alles heel eenzaam zijn en kan om hulp vragen zo groot voelen. Daarom is het belangrijk om een gemeenschap om ons heen te hebben.

Wat was tot nu toe je grootste “oops”-moment als ouder?

Met drie kleine boefjes zijn er veel “oops”-momenten geweest. Ik denk dat het moment waarop ze in minder dan 30 seconden een bloemencocktail maakten van zwembadchloor en ervan begonnen te nippen, een grote oops was. Gelukkig was alles goed na een controle in het ziekenhuis. ;-)

Wat doet je kind dat je hart elke keer laat smelten?

Hoe ieder van hen op zijn of haar eigen authentieke manier om mij roept. Daar kunnen de schattigste versies van mama uit komen. Ook nog steeds van mijn 10-jarige. En dan bedoel ik niet de maaaaaammaaaaaaaaaa. ;-)

Als je één advies aan een nieuwe ouder zou kunnen geven, wat zou dat zijn?

Er is geen perfecte manier om het ouderschap te doen. Er is niet één juist pad. We zijn allemaal unieke, authentieke wezens, en dat is precies wat jou de ouder maakt die je kind nodig heeft. Vergelijk jezelf niet met anderen. Vind in plaats daarvan je eigen echtheid en laat die je kompas zijn. Daar ligt je kracht, en daar zullen je kinderen van leren en door geïnspireerd raken. Dit is iets dat diep met mij resoneert, en ik hoop dat het dat ook voor anderen doet. Gewoon jezelf zijn.

Vind je eigen echtheid en laat die je kompas zijn.

Wat zou je tegen je vroegere zelf willen zeggen als kersverse ouder?

Iets wat ik keer op keer kan zeggen. Je kinderen zijn maar zo kort klein, en het kan de meest uitdagende en overweldigende tijd zijn, maar het is ook de meest kostbare tijd waar jij op terug zult kijken en zij ook op terug zullen kijken, omdat deze versie van hen niet voor altijd blijft. Doe dus samen de dingen waardoor je je het meest levend voelt, tot de dag dat ze die zelf gaan doen.

Een herinnering dat ouderschap niet iets is om te vergelijken. Het is iets om op je eigen manier te beleven, met de mensen en plekken waardoor je je het meest jezelf voelt, en met de kleine keuzes die vorm geven aan het leven dat je aan het opbouwen bent.